Jastrowé żëczbë
Wejrowsczé zwònë rozybóné
Redostnym zwãkã głoszą wiesc:
Naj' Christus Pón je z grobù wstóny!
Spiéwôj nasz swiece jastrową piesń.
Zmartwëchwstôł Christus, Alleluja!
Pòwstôł, bë dobrã dobëc nad złã.
Zmartwëchwstôł Jezës, Alleluja!
Redëj sã swiece a òddôj mù tczã.
Z leżnoscë Jastrów niekùńczącëch sã dobëców dobrégò nad złã, a téż… bògatégò zajca ë fëst dëgùsa jałowcową abò brzózkòwą rózgą,
żëczą Mùzealnicë z Mùzeùm Kaszëbskò-Pòmòrsczi Pismieniznë i Mùzyczi we Wejrowie.
P.S.
Na kòle jedze zajc
z fùl czipą farwnëch jajc.
Wtim jaczi dwaj' lóntrusë
sprawilë mù dëgùsë.
Zajc czëje – zëmnô wòda!…
– dwa jajca wcygna czeda.
Zajc mòkri – glosno bleczi
Cëż to za dzywné zwëczi?!
rd
